Włoski Makaron? Lidl przed TSUE – pytania prejudycjalne o pochodzenie składników i uczciwości przekazu

Włoska Rada Stanu (Consiglio di Stato) skierowała do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (TSUE) pytania prejudycjalne w sprawie C-301/25, dotyczącej praktyk marketingowych Lidl Italia w odniesieniu do makaronu prezentowanego jako „włoski”, mimo że zastosowana pszenica pochodziła spoza Włoch, także spoza UE.

Sedno sprawy

Spór dotyczy opakowań makaronu z semoliny, na których Lidl umieszczał elementy silnie sugerujące włoskie pochodzenie produktu: flagi, napisy („Wyprodukowano we Włoszech”, „Włoska pasja”) i inne elementy wizualne. Tymczasem jedynie na odwrocie opakowania znajdowała się mało widoczna informacja: „Kraj uprawy pszenicy: UE i poza UE”. W ocenie włoskiego urzędu ochrony konkurencji (AGCM) była to nieuczciwa praktyka handlowa, mogąca wprowadzać konsumentów w błąd co do pochodzenia surowca.

Sankcje i odwołania

Za naruszenie AGCM nałożył na Lidl administracyjną karę pieniężną w wysokości 1 miliona euro. Firma wniosła odwołanie, które zostało oddalone przez sąd administracyjny pierwszej instancji. Teraz sprawa trafiła do TSUE za pośrednictwem Consiglio di Stato.

Kluczowe pytania do Trybunału

Sąd włoski pyta TSUE, czy:

1. Artykuł 7 rozporządzenia 1169/2011 (dotyczący obowiązku rzetelnego informowania konsumentów) stanowi niezależny reżim prawny, czy też powinien być stosowany łącznie z przepisami dyrektywy 2005/29/WE o nieuczciwych praktykach handlowych.
2. Obowiązki informacyjne określone w rozporządzeniu 1169/2011 wyczerpują ochronę konsumenta, czy też mogą być uzupełniane o ogólne przepisy o nieuczciwych praktykach handlowych.
3. Sankcje przewidziane we włoskim dekrecie legislacyjnym (od 3 000 do 24 000 euro) są wystarczająco odstraszające i proporcjonalne do celów określonych w prawie UE.

Znaczenie sprawy

Sprawa ta może doprowadzić do istotnej wykładni relacji pomiędzy rozporządzeniem 1169/2011 a dyrektywą 2005/29/WE, a więc pomiędzy szczególnymi przepisami dotyczącymi informacji o żywności a ogólnymi przepisami dotyczącymi praktyk handlowych. W tle pozostaje pytanie o granice dopuszczalnej prezentacji kraju pochodzenia – nie tylko gotowego produktu, ale także jego składników.

Komentarz IGI FOOD LAW

Z perspektywy prawa żywnościowego, rozstrzygnięcie TSUE może mieć przełomowe znaczenie dla całego sektora spożywczego. W szczególności może ono:

• wzmocnić egzekwowanie art. 7 rozporządzenia 1169/2011 – nie tylko przez organy sprawujące nadzór nad żywnością, ale także w ramach ogólnego nadzoru nad uczciwymi praktykami handlowymi;
• wpłynąć na projektowanie opakowań i przekazów marketingowych – zwłaszcza w zakresie podkreślania pochodzenia;
• zwiększyć ryzyko sankcji finansowych, jeśli TSUE uzna, że sankcje powinny być bardziej odstraszające.

Jeżeli Twoja firma stosuje oznaczenia kraju pochodzenia lub wykorzystuje komunikaty marketingowe odwołujące się do tradycji i miejsca produkcji – koniecznie przeanalizuj aktualność stosowanych praktyk.

Chcesz sprawdzić, czy Twoje etykiety lub kampanie marketingowe spełniają wymagania prawa unijnego i krajowego? Skontaktuj się z zespołem doradców IGI FOOD LAW – pomożemy Ci uniknąć ryzyk regulacyjnych i reputacyjnych.