Komisja Europejska kieruje sprawę przeciwko Francji do TSUE – spór o znak Triman i obowiązki etykietowania

Komisja Europejska zdecydowała o skierowaniu Francji przed Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej (TSUE) w związku z krajowymi przepisami dotyczącymi obowiązkowego oznakowania produktów w ramach selektywnej zbiórki odpadów.

Francuskie przepisy nakładają na produkty objęte systemem rozszerzonej odpowiedzialności producenta (EPR) obowiązek umieszczania:

• Logo Triman – graficznej informacji o obowiązku segregacji,
• Info-tri – szczegółowej instrukcji segregowania odpadów (w formie graficzno-tekstowej).

Zdaniem Komisji, takie wymogi – jeśli dotyczą produktów legalnie wprowadzonych na rynek w innych państwach UE – stanowią barierę w swobodnym przepływie towarów, naruszając artykuły 34–36 TFUE[1].

Co Francji zarzuca Komisja?

1. Brak harmonizacji na poziomie UE – w zakresie znakowania instrukcjami dotyczącymi segregacji odpadów nadal brak przepisów unijnych. W tej sytuacji krajowe wymogi nie mogą ograniczać wprowadzania produktów z innych państw członkowskich.
2. Nadmierny charakter wymogów – wymogi te są zdaniem KE nieproporcjonalne, ponieważ istnieją mniej restrykcyjne sposoby informowania konsumentów, do czasu przyjęcia przepisów wykonawczych do rozporządzenia w sprawie opakowań i odpadów opakowaniowych (PPWR[2]).
3. Brak notyfikacji zgodnie z dyrektywą 2015/1535[3] – Francja nie zgłosiła projektu przepisów na etapie przed ich przyjęciem, co narusza procedurę transparentności rynku wewnętrznego.

ZNACZENIE DLA FIRM

To postępowanie ma ogromne znaczenie dla producentów i importerów działających na rynku unijnym.  Znak Triman i infotri były od lat przedmiotem krytyki ze względu na konieczność tworzenia odrębnych etykiet wyłącznie na rynek francuski. Sprawa dotyczy praktycznego zderzenia zasady swobodnego przepływu towarów z lokalnymi ambicjami regulacyjnymi w obszarze zrównoważonego rozwoju i gospodarowania odpadami. W przyszłości obowiązki w tym zakresie zostaną ujednolicone – rozporządzenie PPWR przewiduje opracowanie aktów wykonawczych określających jednolite oznaczenia na poziomie UE.

Ekspercki komentarz IGI FOOD LAW

To kolejny przykład, jak lokalne inicjatywy mogą kolidować z fundamentalnymi zasadami rynku wewnętrznego. Wdrażając etykiety środowiskowe czy oznaczenia segregacji, warto analizować nie tylko obowiązki krajowe, ale również ich zgodność z przepisami unijnymi, zwłaszcza art. 34–36 TFUE i dyrektywą 2015/1535.

Więcej informacji i źródło opracowania  TUTAJ 

[1] TRAKTAT O FUNKCJONOWANIU UNII EUROPEJSKIEJ

[2] Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2025/40 z dnia 19 grudnia 2024 r. w sprawie opakowań i odpadów opakowaniowych, zmiany rozporządzenia (UE) 2019/1020 i dyrektywy (UE) 2019/904 oraz uchylenia dyrektywy 94/62/WE (Dz. U. UE. L. z 2025 r. poz. 40).

[3] Dyrektywa (UE) 2015/1535 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 9 września 2015 r. ustanawiająca procedurę udzielania informacji w dziedzinie przepisów technicznych oraz zasad dotyczących usług społeczeństwa informacyjnego (ujednolicenie) (Dz. U. UE. L. z 2015 r. Nr 241, str. 1).