powrót do Aktualności
Komisja Europejska opublikowała w Dzienniku Urzędowym UE raport dotyczący wykonywania uprawnień delegowanych w ramach rozporządzenia (UE) 2015/2283 w sprawie nowej żywności, w szczególności w odniesieniu do możliwości aktualizacji definicji „engineered nanomaterials”. Dokument został przygotowany jako wykonanie obowiązku sprawozdawczego wynikającego z art. 32 ust. 3 tego rozporządzenia.
WAŻNE: Treści, koncepcje i opracowania publikowane przez IGI FOOD LAW stanowią własność intelektualną IGI FOOD LAW i podlegają ochronie na podstawie przepisów prawa autorskiego. Wszelkie inspiracje są mile widziane, jednak prosimy o etyczne korzystanie z naszych materiałów oraz poszanowanie praw autorskich i know-how IGI FOOD LAW.
Raport potwierdza, że Komisja podjęła działania w celu dostosowania definicji nanomateriałów do postępu naukowego i technicznego oraz do zaktualizowanej definicji przyjętej w zaleceniu Komisji z 2022 r. W tym celu przygotowano projekt aktu delegowanego, oparty m.in. o wyniki prac grupy ekspertów oraz doświadczeniach praktycznych i konsultacjach z interesariuszami. Projekt ten przewidywał istotne doprecyzowania definicji, w tym m.in. utrzymanie progu wielkości (<100 nm), wprowadzenie kryterium udziału cząstek na poziomie 50 %, a także doprecyzowanie pojęć takich jak „particle”, „aggregate” i „agglomerate” oraz wyłączenie niektórych materiałów niespełniających określonych parametrów.
Kluczowe znaczenie ma jednak fakt, że akt delegowany nie wszedł w życie. Parlament Europejski zgłosił sprzeciw, uznając, że projekt wykracza poza upoważnienie przyznane Komisji i nie jest zgodny z celem rozporządzenia w sprawie nowej żywności. W konsekwencji definicja „engineered nanomaterial” zawarta w art. 3 ust. 2 lit. f rozporządzenia (UE) 2015/2283 pozostaje bez zmian.
Z perspektywy regulacyjnej oznacza to utrzymanie status quo, mimo że Komisja wskazuje na potrzebę dalszego dostosowania definicji do aktualnego stanu wiedzy. W raporcie podkreślono, że brak aktualizacji może prowadzić do sytuacji, w której niektóre materiały, które powinny być uznawane za nanomateriały, nie są tak klasyfikowane, co ma znaczenie zarówno dla oceny bezpieczeństwa, jak i dla obowiązków informacyjnych wobec konsumentów.
Raport dostępny jest TUTAJ
