powrót do Aktualności
W związku z etykietowaniem często pojawia się pytanie, jak należy prawidłowo wskazywać w wykazie składników oleje pochodzące z palmy olejowej (Elaeis guineensis). W szczególności chodzi o rozróżnienie pomiędzy:
Oba te surowce mają zupełnie inny skład kwasów tłuszczowych i różne zastosowania technologiczne, a więc mogą być inaczej postrzegane przez konsumenta.
Zgodnie z art. 18 ust. 2 rozporządzenia nr 1169/2011[1], każdy składnik żywności musi być określony w wykazie składników swoją właściwą nazwą. Załącznik VII część A pkt 8 i 9 przewiduje co prawda ułatwienie, które pozwala używać ogólnego określenia „oleje roślinne” lub „tłuszcze roślinne”, pod warunkiem, że w nawiasie wskaże się ich szczególne pochodzenie roślinne (np. „oleje roślinne (rzepakowy, palmowy)”).
Wątpliwości budzi jednak, czy takie wskazanie powinno obejmować także część rośliny (miąższ vs. nasiono), czy wystarczy ogólne odniesienie do rośliny (palm). Rozporządzenie nie daje jednoznacznej odpowiedzi – i to właśnie pozostawia pewien margines interpretacyjny.
W przypadku stosowania więcej niż jednego oleju roślinnego w recepturze, dopuszczalne jest uproszczone oznaczenie „oleje roślinne (rzepakowy, palmowy)”. Gdy w produkcie znajduje się wyłącznie jeden rodzaj tłuszczu, należy użyć jego powszechnie przyjętej nazwy: „olej palmowy” lub „olej z nasion palmowych”. Jednocześnie z perspektywy przejrzystości dla konsumenta (która powinna być wiodącą perspektywą w opracowaniu informacji na etykietę) warto w praktyce zachować rozróżnienie obu olejów, bo choć pochodzą z tej samej rośliny, są odrębnymi składnikami o innym profilu żywieniowym i technologicznym.
Dla firm właściwe oznaczanie oleju palmowego i oleju z nasion palmowych ma istotne konsekwencje praktyczne. Stosowanie ogólnej nazwy „olej palmowy” dla obu rodzajów tłuszczu może być postrzegane jako niewystarczające, szczególnie w przypadku coraz bardziej świadomych konsumentów. Ponadto, ze względu na fakt, że oba oleje mają odmienne właściwości: palm oil jest bogatszy w kwasy palmitynowe, a palm kernel oil – w kwasy średniołańcuchowe, podobne do oleju kokosowego, uzasadnione jest ich odrębne traktowanie w komunikacji z konsumentem.
Jesienna Szkoła to wydarzenie, które łączy ekspercką wiedzę z praktyką rynku – właśnie dlatego od lat cieszy się renomą wśród specjalistów branży spożywczej. Zagadnienia takie jak prawidłowe określanie nazw składników i nazw środków spożywczych, zgodnie z rozporządzeniem 1169/2011, to tylko jeden z wielu praktycznych tematów, które omawiamy podczas Jesiennej Szkoły Prawa Żywnościowego.
To warsztaty praktyczne, podczas których Uczestnicy m.in.:
V edycja Jesiennej Szkoły to idealne miejsce, aby w krótkim czasie zdobyć aktualną wiedzę w gronie praktyków.
95 % Uczestników zgłasza się w terminie rabatowym (aż 20 % !)
[1] Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1169/2011 z dnia 25 października 2011 r. w sprawie przekazywania konsumentom informacji na temat żywności, zmiany rozporządzeń Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1924/2006 i (WE) nr 1925/2006 oraz uchylenia dyrektywy Komisji 87/250/EWG, dyrektywy Rady 90/496/EWG, dyrektywy Komisji 1999/10/WE, dyrektywy 2000/13/WE Parlamentu Europejskiego i Rady, dyrektyw Komisji 2002/67/WE i 2008/5/WE oraz rozporządzenia Komisji (WE) nr 608/2004 (Dz. U. UE. L. z 2011 r. Nr 304, str. 18 z późn. zm.).
