powrót do Aktualności
Podczas wydarzenia towarzyszącego zorganizowanego w ramach WHO 79. Światowego Zgromadzenia Zdrowia (WHA79) w Genewie była globalna dyrektor ds. bezpieczeństwa żywności, Yasmine Motarjemi przedstawiła bardzo krytyczną ocenę sposobu zarządzania organizacją, funkcjonowania systemów bezpieczeństwa żywności, nadzoru regulatorów oraz zarządzania kryzysowego w branży spożywczej. Spotkanie odbyło się w kontekście jednej z największych globalnych akcji wycofywania preparatów do żywienia niemowląt z rynku w ostatnich latach. Organizatorzy wskazywali, że działania objęły ponad 130 państw, a problem miał być związany z zanieczyszczeniem składnika ARA pochodzącego od dostawcy z Chin.
W swoim wystąpieniu Motarjemi podkreślała, że współczesne kryzysy bezpieczeństwa żywności nie wynikają wyłącznie z błędów technologicznych, ale także z problemów dotyczących sposobu zarządzania organizacją, kultury organizacyjnej oraz zarządzania bezpieczeństwem żywności. Bardzo mocno akcentowała również rolę organów nadzoru publicznego. Jej zdaniem bezpieczeństwo żywności nie może być traktowane wyłącznie jako odpowiedzialność producentów, ponieważ regulatorzy odpowiadają także za skuteczny monitoring rynku, analizę przyczyn incydentów, transparentną komunikację oraz egzekwowanie odpowiedzialności przedsiębiorców.
Wystąpienie zawierało również krytykę praktyk związanych z zarządzaniem kryzysowym i wycofywaniem produktów z rynku. W kontekście wcześniejszych incydentów wskazano m.in. na przypadki opóźnionych działań, niewystarczającej transparentności oraz niewłaściwego podejścia do sygnalistów.
Zdaniem autorki osoby zgłaszające problemy związane z bezpieczeństwem żywności powinny być traktowane jako ważny element systemu bezpieczeństwa żywności, a nie jako zagrożenie dla organizacji. Jednocześnie skrytykowała obecne rozwiązania dotyczące ochrony sygnalistów, wskazując, że procedury przewidziane w unijnych regulacjach są zbyt powolne z perspektywy ryzyka dla zdrowia publicznego.
Wystąpienie pokazuje, że „food safety culture” przestaje być wyłącznie miękkim elementem systemów jakości i coraz częściej staje się obszarem realnego ryzyka regulacyjnego, reputacyjnego i zarządczego. Coraz większe znaczenie mogą mieć nie tylko formalne procedury HACCP czy zapewnienie zgodności z przepisami, ale również sposób zarządzania incydentami, podejście do sygnalistów, komunikacja kryzysowa oraz zaangażowanie zarządów w kwestie bezpieczeństwa żywności.
Źródła
