powrót do Aktualności
Rozwój rynku żywności funkcjonalnej, suplementów diety oraz trendów związanych z ograniczaniem odpadów i pełnym wykorzystaniem surowców roślinnych sprawia, że ocena statusu nowej żywności staje się bardziej szczegółowa i wielowymiarowa.
WAŻNE: Treści, koncepcje i opracowania publikowane przez IGI FOOD LAW stanowią własność intelektualną IGI FOOD LAW i podlegają ochronie na podstawie przepisów prawa autorskiego. Wszelkie inspiracje są mile widziane, jednak prosimy o etyczne korzystanie z naszych materiałów oraz poszanowanie praw autorskich i know-how IGI FOOD LAW.
Coraz częściej nie chodzi już o ocenę samej rośliny jako takiej, lecz:
Dobrym przykładem jest konsultacja dotycząca ekstraktu z granatu standaryzowanego na 40 % punikalaginy. Organ fiński uznał, że składnik nie jest nową żywnością w suplementach diety i jednocześnie zakwalifikował go do szczególnej kategorii z art. 3 ust. 2 lit. a) pkt (x) rozporządzenia 2015/2283.
Sprawa dotyczyła ekstraktu otrzymywanego z całego owocu granatu – obejmującego również skórkę/perykarp – zawierającego wysokie stężenie punikalaginy. Organ podkreślił, że nie przedstawiono dowodów na znaczące stosowanie skórki granatu w żywności przed 15 maja 1997 r. poza suplementami diety.
To ciekawy przykład szerszego trendu obserwowanego obecnie na rynku. Branża coraz częściej poszukuje nowych sposobów wykorzystania surowców roślinnych – również tych części, które wcześniej uznawano za produkty uboczne lub odpady. Wpisuje się to zarówno w strategie zrównoważonego rozwoju i gospodarki o obiegu zamkniętym, jak i w rozwój żywności funkcjonalnej o wysokiej zawartości polifenoli, błonnika czy innych składników bioaktywnych.
Jednocześnie takie innowacyjne podejście bardzo często wymaga precyzyjnej analizy statusu novel food. Fakt, że dana roślina była tradycyjnie spożywana w UE, nie oznacza automatycznie, że każda jej część, każdy ekstrakt lub każde nowe zastosowanie pozostają poza zakresem rozporządzenia 2015/2283. W praktyce może się więc okazać, że składnik jest dopuszczalny w suplementach diety, ale jego wykorzystanie w napojach, żywności funkcjonalnej czy innych kategoriach żywności będzie już wymagało autoryzacji novel food.
Ustalenie statusu nowej żywności odbywa się w ramach procedury określonej w art. 4 rozporządzenia 2015/2283. Zgodnie z tym przepisem podmiot działający na rynku spożywczym jest odpowiedzialny za ocenę, czy planowany składnik lub żywność są objęte zakresem regulacji dotyczących nowej żywności. Jeżeli przedsiębiorca ma wątpliwości co do statusu składnika, może wystąpić do państwa członkowskiego UE z wnioskiem o konsultację i ustalenie tego statusu. W praktyce procedura ta stała się bardzo istotnym narzędziem dla branży spożywczej, szczególnie w przypadku innowacyjnych składników, nowych sposobów przetwarzania surowców czy wykorzystywania części roślin, które historycznie nie były spożywane w danej kategorii żywności. Ocena może dotyczyć nie tylko samego składnika, ale również jego konkretnego zastosowania, poziomu koncentracji czy kategorii produktu, w której ma być wykorzystywany.
„Posiadanie formalnego potwierdzenia statusu żywności staje się obecnie jednym z najbardziej pożądanych dokumentów w relacjach pomiędzy dostawcą składnika a producentem, a także w kontaktach przedsiębiorców z organami urzędowej kontroli żywności. Dla wielu firm takie stanowisko to istotny element bezpieczeństwa regulacyjnego przy wdrażaniu innowacyjnych składników lub nowych zastosowań istniejących surowców roślinnych.”
